03 október 2005

Íslendingar eru fífl!

Við Íslendingar erum algjörir lúðar. Hvort sem það er bensín, áfengi eða matvara þá kaupum við alla hluti á uppsrengdu verði! Við nöldrum og tuðum eins og allir heilvita men sem skikkaðir væru til þess að kaupa einn líter af bensíni á meira en við borgum fyrir mjólkurlítrann, en það er allt og sumt! Það er allt sem við gerum, að væla og tuða!

Hvernig væri að gera e-ð í málinu. Auðvitað þýðir ekki fyrir einn mann að hætta að keyra, drekka bjór og fara í hunguverkfall. En hvernig væri að byrja sameiginlegt átak á e-i netsíðu eða í fjölmiðlum.

Annars hefur það komið á daginn að stjórnkerfi lands vors, hvort sem það er dómskerfið eða fjölmiðlar eru svo gerspillt að þeim væri ekki treystandi til að skýra hund á hlutlausan hátt! Allt snýst þetta um pólitík og aftur pólitík. Annaðhvort þarftu að vera ra**sleikjandi sjálfstæðismaður, helst með þverslaufu og mynd af Dabba á náttborðinu eða heita Jónína Ben og vera bara skrýtin. Fyndið þykir mér að Jónína Ben sé kennd við líkamsræktarstöðvar því svo virðist sem hún hafi aldrei stigið fæti inn í eina slíka.

Ég gæti af mörgum talist til örgustu sveitamanna, strákurinn sem hélt að stöðumælasekt væri kvittun fyrir því að leggja sá samt eitt það mesta brjálæði sem hann hefur vitað til!

..og það er húsnæði Orkuveitu Reykjavíkur uppá höfða! Hafiði séð þetta hús! Glerin hafa ekki gardínur heldur breytast í frostrósagler með því að smella á takka. Gosbrunnar renna í gegnum allar hæðir og so on ! Þetta fara skattpeningarnir okkar í! Því að Alfreð og félagar í R-listanum dugði ekki að sitja í smekklegum skrifborðstól með meðalmennskuaðbúnað heldur þurftu þeir að reisa eitt glæsilegasta hús landsins, fyrir skrifstofur!! Þeir hafa litla indverja með þverslaufur sem einkaþjóna sem færa þeim kaffi!

og að lokum, ekki gefa ríkustu þjóð 20 milljónir króna úr ríkissjóði af því að þeir eyða peningunum sínum í að drepa saklaust fólk 15 þúsund kílómetra að heiman! ég vill minnast á að 20 milljónir króna duga ekki fyrir EINU flugskeyti!

prófum aðeins að hugsa,

takk